و اين از احاديثى است كه رايج بين فريقين بوده و هر دو گروه شيعه وسنى آن را روايت كرده‌اند و كتاب خداوند نيز به صدق آن گواهى مىدهد آن‌جا كه مىفرمايد : « قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ » . « 1 » و مىفرمايد : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ » . « 2 » آن‌چنان كه از سياق هر دو آيه پيداست در هر دو آيه دستور به پيروى از پيامبر و ايمان به او داده شده است و هر دو آيه محبت خداوند را به بنده‌اش بيان مىكند كه اين محبت ، خود رحمتى ويژه است كه موجب مىگردد نورى به بنده داده شود تا به وسيله آن بين مردم بگردد و با آنان به معاشرت پردازد و همانا پيش از اين بنده ، با قواى نفس و ابزار آن از سمع و بصر و دست و زبان در ميان مردم مىگشت ، اما بر اثر محبت خداوند آن ابزار مبدل به نورى از جانب خدا مىشود . در كتاب اثبات الوصيه تأليف « مسعودى » از حضرت على عليه السلام خطبه‌اى روايت شده است كه در آن فرموده است : سبحانك أيّ عين تقوم نصب بهاء نورك ، و ترقى إلى نور ضياء قدرتك ؟ و أيّ فهم يفهم مادون ذلك إلّاأبصار كشفت عنها الأغطيةَ ، و هتكت عنها الحجبَ

--> ( 1 ) . بگو اى پيغمبر صلى الله عليه و آله اگر خدا را دوست مىداريد مرا پيروى كنيد كه خدا شما را دوست بدارد و گناهانتان را ببخشد ( 2 ) . اى كسانى كه به حق گرويديد ، اينك خدا ترس و متقى شويد و به رسولش محمد مصطفى صلى الله عليه و آله نيز ايمان آريد ، تا خدا شما را از رحمتش دو بهره نصيب گرداند ( يكى برايمان رسولان پيشين و يكى بر ايمان به دين رسول ) و نورى از پرتو ايمان به قرآن ، شما را عطا كند بدان نور راه ( بهشت ابد ) پيماييد و از گناه شما نيز درگذرد